Atıksu Arıtma Tesisi İşletmesinde Mühendislik Hesapları, Proses Kontrolü ve Teknik Gereklilikler

Giriş

Atıksu arıtma tesislerinin verimli çalışması yalnızca pompaların, blowerların ve diğer mekanik ekipmanların çalışır durumda tutulmasıyla sağlanamaz. Bir arıtma tesisinin başarılı şekilde işletilebilmesi için hidrolik kapasitesinin, organik yükünün, biyolojik proses dengesinin, oksijen ihtiyacının, kimyasal tüketiminin ve çamur yönetiminin sürekli olarak kontrol edilmesi gerekir.

Özellikle gıda, tekstil, kimya, metal, süt ve süt ürünleri gibi endüstriyel üretim tesislerinde atıksu karakteri üretim prosesine bağlı olarak değişebilir. Bu değişimler, arıtma tesisinin işletme koşullarını doğrudan etkiler.

Yanlış hesaplanmış havalandırma kapasitesi, kontrolsüz çamur yaşı, yetersiz dengeleme hacmi veya hatalı kimyasal dozajı; yüksek enerji tüketimine, arıtma veriminin düşmesine ve deşarj standartlarının sağlanamamasına neden olabilir.

CNRCO Arıtma olarak tesis işletmesini yalnızca günlük bakım ve ekipman kontrolü olarak değil, mühendislik hesapları ve proses performansının sürekli değerlendirilmesi gereken bütünsel bir çalışma olarak ele alıyoruz.

Bu yazımızda atıksu arıtma tesislerinin işletilmesinde kontrol edilmesi gereken temel mühendislik hesaplarını, proses parametrelerini, ekipman gerekliliklerini ve teknik kontrol kriterlerini inceliyoruz.

1. Atıksu Arıtma Tesisi İşletmesinde İlk Aşama: Mevcut Durum Analizi

Bir arıtma tesisinin işletmesine başlamadan önce mevcut sistemin tasarım değerleri ile gerçek çalışma koşulları karşılaştırılmalıdır.

İlk olarak aşağıdaki bilgiler toplanmalıdır:

• Tesisin tasarım debisi (m³/gün).
• Gerçek günlük ve saatlik atıksu debisi.
• Giriş atıksuyunun KOİ, BOİ₅ ve AKM değerleri.
• Toplam azot ve toplam fosfor konsantrasyonları.
• pH, sıcaklık, iletkenlik ve alkalinite değerleri.
• Mevcut havuzların hacimleri ve geometrileri.
• Blower kapasitesi ve çalışma basınçları.
• Dalgıç pompaların debi ve basma yüksekliği.
• Difüzörlerin tipi, sayısı ve hava dağılımı.
• Kimyasal tüketimleri.
• Günlük oluşan fazla çamur miktarı.

Burada en önemli nokta, tesisin yalnızca proje kapasitesine göre değil, gerçek üretim koşullarına göre değerlendirilmesidir.

Örneğin günlük 100 m³ atıksu için projelendirilmiş bir tesisin bazı günler 150 m³/gün debiye ulaşması veya organik yükünün iki katına çıkması, proses dengesini bozabilir.

Bu nedenle işletme öncesinde tasarım kapasitesi, mevcut kapasite ve gerçek işletme kapasitesi ayrı ayrı belirlenmelidir.

2. Hidrolik Kapasite ve Bekletme Süresi Hesaplamaları

Arıtma tesislerinde en temel mühendislik kontrollerinden biri hidrolik bekletme süresidir.

Hidrolik bekletme süresi, atıksuyun ilgili havuzda teorik olarak ne kadar süre kaldığını gösterir.

Hidrolik bekletme süresi formülü:

HBS = V / Q

• HBS: Hidrolik bekletme süresi (saat).
• V: Havuzun aktif çalışma hacmi (m³).
• Q: Saatlik atıksu debisi (m³/saat).

Örnek hesaplama:

• Günlük atıksu debisi: 100 m³/gün
• Havalandırma havuzu hacmi: 200 m³
• Saatlik ortalama debi: 4,17 m³/saat

HBS = 200 / 4,17

HBS = 48 saat

Bu hesaplama havalandırma havuzundaki teorik hidrolik bekletme süresini verir.

Ancak tek başına HBS değerinin yeterli olması tesisin başarılı çalışacağını göstermez. Organik yük, çamur konsantrasyonu, sıcaklık, oksijen transferi ve biyolojik kinetik de değerlendirilmelidir.

Özellikle pik debilerde ve vardiyalı üretim yapan fabrikalarda saatlik debi değişimleri ayrıca incelenmelidir.

3. Organik Yük Hesabı: KOİ ve BOİ Kontrolü

Atıksu arıtma tesislerinde biyolojik sistemin kapasitesini belirleyen temel parametrelerden biri organik kirlilik yüküdür.

Yalnızca KOİ veya BOİ konsantrasyonuna bakmak yeterli değildir. Debi ile konsantrasyon birlikte değerlendirilerek günlük kirlilik yükü hesaplanmalıdır.

Organik yük hesaplama formülü:

Yük (kg/gün) = Q × C / 1000

• Q: Atıksu debisi (m³/gün).
• C: KOİ veya BOİ₅ konsantrasyonu (mg/L).

Örnek:

• Günlük debi: 100 m³/gün
• Giriş KOİ: 1.000 mg/L
• Giriş BOİ₅: 300 mg/L

KOİ yükü:

100 × 1.000 / 1.000 = 100 kg KOİ/gün

BOİ₅ yükü:

100 × 300 / 1.000 = 30 kg BOİ₅/gün

Bu değerler, biyolojik sistemin gerçek organik yükünü belirlemek ve havalandırma, çamur miktarı ve proses kapasitesini değerlendirmek için kullanılır.

Özellikle endüstriyel atıksularda KOİ/BOİ₅ oranı da takip edilmelidir. Bu oran, atıksuyun biyolojik olarak parçalanabilirliği hakkında ön değerlendirme sağlar.

4. F/M Oranı Hesabı: Biyolojik Arıtmanın Temel Kontrolü

F/M oranı, biyolojik arıtma sistemlerinde mikroorganizmaların karşılaştığı organik besin yükünün biyokütle miktarına oranıdır.

Bu oran, biyolojik sistemin yüklenme durumunu değerlendirmek açısından önemlidir.

F/M formülü:

F/M = Günlük BOİ₅ yükü / Havalandırma havuzundaki toplam MLSS miktarı

F/M = (Q × S₀) / (V × X)

• Q: Günlük debi (m³/gün).
• S₀: Giriş BOİ₅ konsantrasyonu (kg/m³).
• V: Havalandırma havuzu hacmi (m³).
• X: MLSS konsantrasyonu (kg/m³).

Örnek hesaplama:

• Debi: 100 m³/gün
• Giriş BOİ₅: 300 mg/L
• Havuz hacmi: 100 m³
• MLSS: 3.000 mg/L

Günlük BOİ₅ yükü:

100 × 300 / 1.000 = 30 kg/gün

Havuzdaki biyokütle:

100 × 3 = 300 kg MLSS

F/M = 30 / 300

F/M = 0,10 kg BOİ₅/kg MLSS.gün

Bu değer, örnekteki sistemin organik yükleme durumunu gösterir.

F/M değerlendirmesi yapılırken kullanılan organik yükün hangi parametreye göre belirlendiği mutlaka belirtilmelidir. BOİ₅ esaslı ve KOİ esaslı F/M değerleri birbirinin yerine kullanılmamalıdır.

F/M oranı tek başına işletme kararı vermek için yeterli değildir. Çamur yaşı, çamur çökelme karakteristiği, sıcaklık ve çıkış suyu kalitesiyle birlikte değerlendirilmelidir.

5. Çamur Yaşı (SRT) Hesabı ve Kontrolü

Çamur yaşı, biyolojik arıtma tesislerinde mikroorganizmaların sistem içerisinde ortalama kalış süresini ifade eder.

Özellikle nitrifikasyon prosesinin sağlıklı yürütülmesi için çamur yaşının kontrol edilmesi gerekir.

Çamur yaşı formülü:

SRT = Sistemdeki toplam katı madde miktarı / Günlük sistemden uzaklaştırılan katı madde miktarı

Genel hesaplama:

SRT = (V × X) / [(Qw × Xw) + (Qe × Xe)]

• V: Biyolojik sistem hacmi (m³).
• X: Sistem MLSS konsantrasyonu (kg/m³).
• Qw: Günlük fazla çamur debisi (m³/gün).
• Xw: Fazla çamur konsantrasyonu (kg/m³).
• Qe: Günlük çıkış suyu debisi (m³/gün).
• Xe: Çıkış suyu AKM konsantrasyonu (kg/m³).

İşletme sırasında kontrol edilmesi gerekenler:

• Fazla çamur çekimi düzenli yapılmalıdır.
• Çamur yaşının gereğinden fazla yükselmesi önlenmelidir.
• Nitrifikasyon ihtiyacına göre yeterli çamur yaşı sağlanmalıdır.
• Çamur kaçakları takip edilmelidir.
• MLSS ve MLVSS ölçümleri değerlendirilmelidir.

Çamur yaşı için tek bir ideal değer bulunmaz. Sıcaklık, arıtma hedefi, nitrifikasyon ihtiyacı ve proses tasarımı dikkate alınarak belirlenmelidir.

6. Oksijen İhtiyacı ve Blower Kapasitesi Kontrolü

Biyolojik arıtma tesislerinde enerji tüketiminin önemli bir kısmını havalandırma sistemi oluşturur.

Blower kapasitesinin yetersiz olması durumunda biyolojik faaliyetler olumsuz etkilenebilir. Gereğinden yüksek hava verilmesi ise elektrik tüketimini artırarak işletme maliyetlerini yükseltir.

Bu nedenle oksijen ihtiyacı mühendislik hesaplarıyla belirlenmelidir.

Oksijen ihtiyacı hesaplanırken aşağıdaki bileşenler değerlendirilmelidir:

• Organik maddelerin biyolojik oksidasyonu.
• Amonyum azotunun nitrifikasyonu.
• Denitrifikasyon sırasında geri kazanılan oksijen eşdeğeri.
• Endojen solunum.
• Prosesin gerçek işletme koşulları.
• Sıcaklık, rakım ve atıksuyun özellikleri.

Nitrifikasyon için teorik olarak yaklaşık 4,57 kg O₂/kg NH₄-N oksidasyonu dikkate alınır. Denitrifikasyonda ise teorik oksijen eşdeğeri yaklaşık 2,86 kg O₂/kg NO₃-N olarak değerlendirilir.

Ancak bu katsayılar toplam blower kapasitesini doğrudan vermez.

Gerçek blower seçimi için oksijen transfer verimi, alfa faktörü, beta faktörü, sıcaklık, su derinliği, difüzör basınç kaybı ve çalışma basıncı dikkate alınmalıdır.

Blower kontrolünde incelenecek teknik değerler:

1. Blower nominal hava debisi (Nm³/saat).
2. Çalışma basıncı (mbar veya kPa).
3. Motor gücü (kW).
4. Difüzör sayısı ve hava dağılımı.
5. Difüzör başına hava yükü.
6. Havuz içerisindeki çözünmüş oksijen (DO).
7. Gerçek elektrik tüketimi.

Biyolojik havalandırma havuzlarında çözünmüş oksijen, prosesin ihtiyacına göre kontrol edilmelidir. Genel işletme uygulamalarında 1,5–2,5 mg/L aralığı başlangıç değerlendirmesi olarak kullanılabilse de gerçek hedef; proses, sıcaklık, yük ve azot giderim gerekliliklerine göre belirlenmelidir.

7. Kimyasal Dozaj ve Tüketim Hesapları

Fizikokimyasal arıtma sistemlerinde kimyasal dozajın doğru belirlenmesi hem arıtma performansı hem de işletme maliyetleri açısından önemlidir.

Özellikle DAF, koagülasyon-flokülasyon ve kimyasal çöktürme sistemlerinde yanlış dozaj uygulamaları çamur miktarının artmasına ve çıkış suyu kalitesinin bozulmasına neden olabilir.

Kimyasal dozaj belirlenirken laboratuvar jar test çalışmaları yapılmalıdır.

Kimyasal tüketim formülü:

Günlük kimyasal miktarı (kg/gün) = Q × D / 1000

• Q: Günlük debi (m³/gün).
• D: Kimyasal dozajı (mg/L).

Örnek:

• Günlük debi: 100 m³/gün
• Alüminyum sülfat dozajı: 150 mg/L

Günlük tüketim:

100 × 150 / 1.000 = 15 kg/gün

Bu değer aktif ve ticari ürün konsantrasyonunun aynı kabul edildiği basit hesaplama örneğidir. Ürünün saflığı ve çözelti konsantrasyonu farklıysa dozaj hesabı buna göre düzeltilmelidir.

Kimyasal dozaj kontrolünde aşağıdaki hususlar dikkate alınmalıdır:

• Koagülant seçimi.
• Polielektrolit tipi ve konsantrasyonu.
• pH ve alkalinite.
• Kimyasal çözelti hazırlama oranı.
• Karıştırma hızı ve süresi.
• DAF sisteminde kabarcık ve flok oluşumu.
• Çamur miktarı ve susuzlaştırma performansı.

Kimyasal tüketimlerinin düzenli olarak kg/gün ve kg/m³ cinsinden raporlanması önerilir.

8. DAF Ünitesi ve Fizikokimyasal Arıtma Kontrolleri

Endüstriyel atıksu arıtma tesislerinde DAF üniteleri yağ, gres, askıda katı madde ve flokların sudan ayrılması amacıyla kullanılır.

DAF sisteminin işletilmesinde aşağıdaki mühendislik değerleri kontrol edilmelidir:

Hidrolik yüzey yükü:

Yüzey yükü = Q / A

• Q: Üniteden geçen debi (m³/saat).
• A: Etkin yüzey alanı (m²).

Örnek:

• Debi: 10 m³/saat
• Etkin yüzey alanı: 5 m²

Yüzey yükü = 10 / 5 = 2 m³/m².saat

Bunun yanında aşağıdaki parametreler de incelenmelidir:

• Geri devir oranı.
• Çözünmüş hava basıncı.
• Basınçlı su debisi.
• Hava/katı madde oranı (A/S).
• Hidrolik bekletme süresi.
• Kimyasal dozajı.
• Yüzey sıyırıcı çalışma düzeni.
• Çamur yoğunluğu.

DAF sistemlerinde yalnızca tank hacmi veya nominal debi üzerinden performans değerlendirmesi yapmak doğru değildir. Gerçek ayırma performansı, atıksu karakteri ve işletme koşullarıyla birlikte değerlendirilmelidir.

9. Çökeltim Havuzu ve Çamur Çökelme Kontrolü

Biyolojik arıtma tesislerinde son çökeltim havuzu, arıtılmış suyun biyolojik çamurdan ayrılmasını sağlar.

Çökeltim performansının bozulması, çıkış suyu AKM değerinin yükselmesine ve biyolojik çamur kayıplarına neden olabilir.

Kontrol edilmesi gereken parametreler:

• Yüzeysel hidrolik yük.
• Katı madde yüklemesi.
• Çamur battaniyesi seviyesi.
• Çamur geri devir debisi.
• Fazla çamur çekim miktarı.
• Çamur hacim indeksi (SVI).

SVI hesabı:

SVI = 30 dakikalık çöken çamur hacmi (mL/L) × 1000 / MLSS (mg/L)

Örneğin:

• 30 dakika çöken çamur hacmi: 300 mL/L
• MLSS: 3.000 mg/L

SVI = 300 × 1000 / 3000

SVI = 100 mL/g

Bu değer çamurun çökelme karakteristiğinin değerlendirilmesinde kullanılır. Tek başına tesisin başarılı veya başarısız olduğunu göstermez; mikroskobik inceleme ve diğer proses parametreleriyle birlikte değerlendirilmelidir.

10. Pompa, Borulama ve Mekanik Ekipman Kontrolleri

Arıtma tesislerinde mekanik ekipmanların kapasitesi proses ihtiyacına uygun olmalıdır.

Özellikle dalgıç pompalar, geri devir pompaları, çamur pompaları ve kimyasal dozaj pompaları düzenli olarak kontrol edilmelidir.

Pompa seçiminde:

• Tasarım debisi.
• Toplam dinamik basma yüksekliği.
• Boru çapı ve hat kayıpları.
• Akışkanın yoğunluğu ve viskozitesi.
• Katı madde içeriği.
• Çalışma süresi ve yedeklilik.
• Motor gücü ve verim.

dikkate alınmalıdır.

Pompa gücünün teorik hidrolik hesaplaması:

P = ρ × g × Q × H / η

Burada Q m³/saniye, H metre, ρ kg/m³ ve sonuç watt cinsindendir.

İşletme sırasında pompanın yalnızca çalışıyor olması yeterli değildir. Gerçek debi ve basma yüksekliği ölçülerek çalışma noktası değerlendirilmelidir.

Blower, redüktör, karıştırıcı, selenoid valf, vana ve enstrümantasyon ekipmanları için de periyodik kontrol planları hazırlanmalıdır.

11. Atıksu Arıtma Tesisi İşletmesinde Günlük, Haftalık ve Aylık Kontroller

Profesyonel tesis işletmesinde kontrol faaliyetlerinin kayıt altına alınması gerekir.

Kontrol	Günlük	Haftalık	Aylık
Giriş ve çıkış pH	✓
Debi takibi	✓
Çözünmüş oksijen	✓
MLSS ölçümü	✓
Çamur çökelme testi	✓
KOİ analizi		✓	✓
BOİ₅ analizi			✓
AKM analizi		✓	✓
Kimyasal tüketimi	✓		✓
Blower çalışma kontrolü	✓
Pompa ve motor kontrolleri	✓
Difüzör performansı		✓
Çamur miktarı ve susuzlaştırma	✓
Enerji tüketimi	✓		✓
Ekipman bakım raporu		✓	✓
Proses performans raporu			✓

 

Bu tablo örnek bir işletme kontrol planıdır. Gerçek analiz sıklıkları tesisin izin şartlarına, deşarj mevzuatına, proses risklerine ve işletme prosedürlerine göre belirlenmelidir.

12. Arıtma Tesisi İşletmesinde Enerji Verimliliği ve Maliyet Analizi

Atıksu arıtma tesislerinde işletme maliyetlerinin önemli bir kısmı elektrik, kimyasal ve çamur bertaraf giderlerinden oluşur.

Bu nedenle işletme performansının yalnızca çıkış suyu kalitesi üzerinden değerlendirilmesi yeterli değildir.

Aşağıdaki göstergeler düzenli olarak hesaplanmalıdır:

1. Özgül enerji tüketimi

kWh/m³ = Toplam elektrik tüketimi (kWh) / Arıtılan atıksu miktarı (m³)

2. Kimyasal tüketimi

kg/m³ = Günlük kimyasal tüketimi (kg) / Günlük atıksu miktarı (m³)

3. KOİ giderim verimi

Giderim (%) = [(Giriş KOİ – Çıkış KOİ) / Giriş KOİ] × 100

4. BOİ₅ giderim verimi

Giderim (%) = [(Giriş BOİ₅ – Çıkış BOİ₅) / Giriş BOİ₅] × 100

5. İşletme maliyeti

TL/m³ = Toplam işletme gideri (TL) / Arıtılan atıksu miktarı (m³)

Bu göstergeler sayesinde tesisin performansı geçmiş dönemlerle karşılaştırılabilir ve iyileştirme gerektiren noktalar belirlenebilir.

Örneğin aynı debide çalışan bir tesiste kWh/m³ değerinin sürekli yükselmesi, blower verimsizliği, difüzör tıkanması, aşırı havalandırma veya ekipman performans kaybı gibi sorunların araştırılmasını gerektirir.

13. Mevzuat, Deşarj Limitleri ve Yasal Gereklilikler

Atıksu arıtma tesislerinin işletilmesinde teknik performans kadar yasal yükümlülüklerin de yerine getirilmesi gerekir.

Tesisin doğrudan alıcı ortama mı yoksa kanalizasyon sistemine mi deşarj yaptığı belirlenmeli ve ilgili deşarj şartları esas alınmalıdır.

Başlıca değerlendirilmesi gereken konular:

• Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği.
• Çevre Kanunu.
• Çevre izin ve lisans yükümlülükleri.
• İlgili kanalizasyon idaresinin deşarj yönetmeliği.
• OSB bağlantı ve deşarj kabul kriterleri.
• Atıksu numune alma ve analiz şartları.
• Atıksu arıtma tesisi işletme kayıtları.
• Arıtma çamurunun yönetimi ve bertarafı.
• İzin ve onay belgelerinde belirtilen özel koşullar.

Özellikle endüstriyel işletmelerde her tesis için aynı deşarj limitleri geçerli değildir. Sektör, deşarj noktası, alıcı ortam, bağlantı izin belgesi ve ilgili idarenin koşulları birlikte değerlendirilmelidir.

Bu nedenle işletme sırasında yalnızca genel mevzuat tablolarına göre değil, tesisin tabi olduğu güncel izin ve deşarj koşullarına göre kontrol yapılmalıdır.

14. Arıtma Tesislerinde En Sık Karşılaşılan İşletme Problemleri

Saha uygulamalarında karşılaşılan birçok problem, düzenli mühendislik kontrolüyle önceden tespit edilebilir.

Karşılaşılan problem	Muhtemel neden
Çıkış KOİ değerinin yükselmesi	Aşırı organik yük, toksik giriş, yetersiz biyolojik arıtma
Çıkış AKM değerinin yükselmesi	Çökeltim problemi, çamur kabarması, hidrolik aşırı yük
Blower enerji tüketiminin artması	Difüzör tıkanması, yüksek basınç, verimsiz çalışma
Köpük oluşumu	Proses dengesizliği, filamentli mikroorganizmalar, yüzey aktif maddeler
Çamur çökelmesinin bozulması	Düşük çözünmüş oksijen, uygunsuz F/M, filamentli gelişim
Kimyasal tüketiminin artması	Yanlış dozaj, değişen atıksu karakteri, hatalı pH
Koku oluşumu	Anaerobik koşullar, septik atıksu, yetersiz havalandırma
Nitrifikasyonun gerçekleşmemesi	Düşük çamur yaşı, sıcaklık, pH veya alkalinite yetersizliği

 

Bu problemlerin çözümünde yalnızca ekipman değişikliği veya kimyasal dozaj artırımı yeterli olmayabilir. Öncelikle kök neden analizi yapılmalı, gerekli laboratuvar ve saha ölçümleri gerçekleştirilmelidir.

15. Profesyonel Arıtma Tesisi İşletmesi Nasıl Olmalıdır?

Profesyonel bir arıtma tesisi işletme modeli aşağıdaki aşamaları kapsamalıdır:

8. Mevcut tesisin teknik incelemesi.
9. Tasarım kapasitesi ve gerçek işletme kapasitesinin karşılaştırılması.
10. Atıksu karakterizasyonu ve laboratuvar analizleri.
11. Hidrolik ve organik yük hesaplarının kontrol edilmesi.
12. Biyolojik proses ve çamur yaşı değerlendirmesi.
13. Blower, pompa ve mekanik ekipman performansının incelenmesi.
14. Kimyasal dozaj optimizasyonu.
15. Enerji ve işletme maliyetlerinin hesaplanması.
16. Günlük, haftalık ve aylık kontrol prosedürlerinin oluşturulması.
17. Performans raporlarının hazırlanması ve sürekli iyileştirme.

Bu yaklaşım sayesinde tesisin yalnızca çalışması değil, tasarım amacına ve yasal deşarj koşullarına uygun, ekonomik ve sürdürülebilir şekilde işletilmesi hedeflenir.

CNRCO Arıtma ile Profesyonel Tesis İşletme ve Mühendislik Hizmetleri

Atıksu arıtma tesislerinde karşılaşılan performans problemlerinin çözümü, doğru mühendislik değerlendirmesi ve proses kontrolü ile mümkündür.

CNRCO Arıtma olarak endüstriyel ve evsel atıksu arıtma tesislerinde;

• Mevcut tesislerin mühendislik ve kapasite analizleri.
• Biyolojik arıtma proseslerinin kontrolü ve optimizasyonu.
• Blower, pompa ve mekanik ekipman performans değerlendirmesi.
• Kimyasal tüketimlerinin optimizasyonu.
• DAF ve fizikokimyasal arıtma sistemlerinin iyileştirilmesi.
• Periyodik bakım ve teknik servis.
• Laboratuvar analizleri ve proses takibi.
• Arıtma tesisi rehabilitasyonu ve kapasite artırımı.
• Profesyonel tesis işletme ve teknik danışmanlık.

konularında mühendislik çözümleri sunuyoruz.

Arıtma tesisinizin kapasitesini, enerji tüketimini, kimyasal kullanımını ve proses performansını mühendislik esaslarına göre değerlendirmek için CNRCO Arıtma ile iletişime geçebilirsiniz.

CNRCO ARITMA LTD. ŞTİ.

Bornova / İzmir

Telefon: +90 541 321 71 60

E-posta: info@cnrcoaritma.com.tr

Web: https://www.cnrcoaritma.com.tr/

Atıksu arıtma tesisiniz için yalnızca işletme değil, mühendislik temelli sürdürülebilir çözümler.